Walory architektoniczne Wieży

//Walory architektoniczne Wieży

Walory architektoniczne Wieży

Walory architektoniczne

Wieża ta, w sylwecie wyglądała z daleka jak olbrzymi wiatrak bez skrzydeł. Podnosił to wrażenie nawet z bliska dach ścięty w szczycie i drewniane schody prowadzące na pierwsze piętro. Z bliska ta budowla przedstawiała się jak ogromny, jednolity blok. Wysokością swoją na sto pięćdziesiąt stóp przytłaczała wszystko dookoła, a niezwykłym kształtem zaciekawiała przechodnia….   Tak o wojciechowskiej wieży piał Stefan Żeromski w „Nawracaniu Judasza”, dając jej taki portret literacki pod koniec XIX stulecia. Od tamtego czasu trochę się zmieniło, choć wieża nadal stanowi imponująca budowlę w krajobrazie Ziemi Wojciechowskiej. I choć wokół niej wyrosły wysokie budynki szkoły, hali widowiskowo – sportowej i posesje prywatne, wieża nadal góruje nad Wojciechowem przyciągając każdego roku tysiące miłośników wiekowej architektury z kraju i z zagranicy.

 

Ta 30 – metrowa budowla wykonana z kamienia i cegły zwieńczona dachem naczółkowym, krytym niegdyś gontem, obecnie dachówką, stanowiła w swoim założeniu wygodne mieszkanie dla właścicieli. Jej głębokie, dwudzielne piwnice pokryte są sklepieniem kolebkowym. Wyżej, na każdej kondygnacji znajduje się po jednym pomieszczeniu, z których wyróżnia się sala na pierwszym piętrze, ze sklepieniem krzyżowym
i z zachowanymi fragmentami oryginalnego tynku. Najwyższa kondygnacja, w której urządzono Muzeum Kowalstwa, zachwyca bardzo ciekawym wiązaniem dachowym. Część południowa wieży, zdecydowanie węższa, posiada prostokątne otwory okienne w kamiennych obramieniach. Mieści klatkę schodową oraz sienie z podestami sklepione kolebką z lunetami. Północne naroża Wieży wsparte są szkarpami, które trzema skośnymi uskokami zwężają się ku górze. Spadki tych pochyłych uskoków były niegdyś nakryte kamieniami z wystającym gzymsem w stylu gotyckim. Otwory okienne częściowo przekształcone zapewne w XVII i XIX w. posiadają różnorodny kształt oraz nieregularne położenie. Okna trzeciej kondygnacji zdobione są wczesnorenesansowym obramieniami, bogato dekorowanymi laskowaniem i motywami roślinnymi. W elewacji północnej na wysokości pierwszego piętra wyraźnie zaznaczają się trzy kamienne podpory znajdującego się tu niegdyś ganku lub balkonu. We wnętrzu, na półpiętrze klatki schodowej pomiędzy drugą a trzecią kondygnacją, eksponowany jest późnogotycki portal z herbem Leliwa, zapewne Pileckich. W elewacji zachodniej trzeciej kondygnacji znajduje się latryna. Od strony wschodniej przy dojeździe do wieży zachowany jest odcinek muru z otworami strzelniczymi, natomiast od strony południowej do wieży przylega niewielki plac otoczony głęboką fosą – pozostałość założenia obronnego z końca XIV w.

 

2020-04-21T14:52:23+00:0021 Kwiecień, 2020|Categories: Wieża Ariańska|